|
|
|
Piet Terlouw Het spook van de bosweg, druk 1, 46 blz. | Het volgende verhaal wordt verteld door Piet Terlouw onder de titel Het spook van de Bosweg. Hannie en Gert wonen dicht bij een bos, waarin ze heerlijk kunnen spelen. Dat niet alle spelletjes even goed aflopen, blijkt als ze op een avond voor spook gaan spelen op de stille Bosweg. Eerst brengen ze een vriendje hevig aan het schrikken, maar even later schrikken ze niet minder van de veldwachter, en de "spoken" zetten het op een lopen. Ze maken een lange dwaaltocht, maar dank zij de hond van de veldwachter heeft het avontuur nog een goed einde. Een geschikt verhaaltje, aardig verteld. (geb. f 0,95) | ![]() IDIL-gids voor de jeugdlectuur, 1957-58 Open IDIL-Gids. |
Piet Terlouw Het spook van de bosweg, druk 2, 46 blz. | 20 t.d.t., G.K.C.B., J.M. 8-10 j., (zie B.B. 1958). Een keurig uitgevoerd boekje. De strekking is zeer matig. Er valt nauwelijks een geestelijk element in te bespeuren. Voor evangelisatiedoeleinden is het niet geschikt. Daarom geven we het onze aanbeveling niet mee. | ![]() Boekbeoordeling van Kinderlectuur voor de Zondagsschool door de Commissiƫn van "Jachin", 1963 |
Piet Terlouw Het spook van de bosweg, druk 6, 46 blz. | prijs gebonden f 3,90; jongens- en meisjesboek, leeftijd 8-10 jaar. Inhoud: Hannie en Gert spelen op zolder, vinden een laken, gaan spookje spelen bij de bosrand. Een jongetje rent van schrik het bos in (Keesje). Ze willen nog iemand laten schrikken, maar die is niet bang, ze worden zelf bang en vluchten ook het hos in. Ze verdwalen. Vader en moeder ongerust, ook de moeder van Keesje ongerust. De veldwachter zoekt met een hond: ze worden alle drie gevonden. Keesje, Hannie en Gert worden vrienden en de veldwachter met de hond worden bedankt. Conclusie: Vlot geschreven, leuke stijl, prettig leesbaar. Het christelijke element is wel te vinden (bidden in nood, danken), maar zeer summier. Eindoordeel: aanbevolen. | Boekbeoordeling van de Ned. Hervormde Zondagsscholenbond op Geref. Grondslag, 1977 Open Boekbeoordeling. |