Voor een Pdf-printvriendelijke versie van deze recensie Klik hier
Sluit venster

Boek en druk


Recensietekst


Bron



Z.W. Landsheer

Het kamp bij den boswachter, druk 1, 135 blz.
G.K.C.O. (Cartonnen band). 1 z.p. 12 t.d.t. Eenige jongens uit een dorp op de Veluwe willen in de zomervacantie graag gaan kampeeren. De meeste ouders verzetten zich, tenzij er een goede leider meegaat. De kwestie wordt spoedig opgelost, want de nieuwe onderwijzer verklaart zich bereid de leiding op zich te nemen. Ook mevrouw gaat mee. Ze brengen heerlijke dagen in het kamp door. Alleen een neefje van een der jongens, uit Amsterdam afkomstig, voelt zich te midden dezer jongens niet goed thuis. Ze zijn hem te mak, te gehoorzaam. Ofschoon ze niet rooken mogen, doet hij het toch, stiekem natuurlijk, en twee anderen ook. Door een weggegooid eindje cigaret ontstaat een heidebrand, die echter spoedig gebluscht wordt. Henk, de Amsterdammer, is de schuldige. Hij durft niet langer blijven, fietst in de duisternis weg, vindt een verdwaald klein meisje, een zusje van een der kampeerende jongens, en brengt dat thuis. Overgelukkig zijn de ouders. Ze weten Henk tot een bekentenis te dringen en op hun aanraden gaat hij terug, bekent schuld en erlangt vergiffenis. Het is een goede les voor hem geweest, zoodat hij van gedrag verandert, tot groote blijdschap van zijn moeder. De jongens zullen het verloop der gebeurtenissen met belangstelling volgen; het verhaal is frisch geschreven. Misschien is het hier en daar een tikje te avontuurlijk. We noteerden verschillende taalfouten (gevlijd i.p.v. gevleid (109), vlijde i.p.v. vleide (121) etc.). Ofschoon het verhaal een goede leering bevat voor degenen, die "stiekem" kwaad willen doen, komt het tekort wat aangaat het geestelijk element. Wij hadden gaarne gezien, dat Henks berouw wat dieper was gegaan dan spijt. "Beter willen worden" is niet genoeg, hoe goed het ook zij. De verzoening door Christus' werk had beter tot haar recht behooren te komen. 't Is het zwakke punt bij veel Zondagsschoolboekjes. De uitvoering is loffelijk. Onder voorbehoud van onze voornaamste opmerking bevelen we dit kampboek aan.

Boekbeoordeling van Kinderlectuur voor de Zondagsschool door de Commissiën van "Jachin", 1937

Z.W. Landsheer

Het kamp bij den boswachter, druk 1, 135 blz.
jongensboek; geschikt voor een leeftijd van ± 12-14 jaar; algemeene strekking.
Korte inhoud: Een heel aardig verhaal over het kampeeren onder leiding van mijnheer en mevrouw Verheul. Het geheele kampleven wordt ons beschreven en we zien hoe het onder goede leiding recht prettig kan zijn. Voor een der jongens, Henk Brouwer, heeft het een gezegende invloed uitgeoefend, dank zij de echt opbouwende leiding van den leider. Aanleiding hiervoor was de heidebrand, die ontstaan was door het wegwerpen van een brandende sigaret, hetgeen verboden was. Doch Henk Brouwer, zich groot voelende, vond de band der kampregels te streng, overtrad, met het noodlottig gevolg van een heidebrand. De andere jongens, onder leiding van Ploeger en Verheul, blusschen den brand. Henk is weggevlucht, doch komt, nadat hij eerst op zijn dwaalwegen Wim's zusje heeft thuisgebracht, op aandrang van mijnheer v. d. Heuvel terug. Hij belijdt zijn schuld en nu merkt hij, dat in den weg der gehoorzaamheid vrede ligt. Algemeene op- of aanmerkingen: Een zeer aardig verhaal, boeiend geschreven. Zondeschuld tegenover den Heere vinden we niet, zooals we dat gaarne zagen. Alles is maar oppervlakkig. Het woord Heer wordt in plaats van Heere gebruikt op blz. 129.
Conclusie: aanbevolen voor Z.S.
Boekbeoordeling van de Ned. Hervormde Zondagsscholenbond op Geref. Grondslag, 1937

Open Boekbeoordeling.
Z.W. Landsheer

Het kamp bij den boswachter, druk 2, 135 blz.
jongensboek; geschikt voor een leeftijd van ± 11-16 jaar; algemeene strekking.
Korte inhoud: Wim v. d. Heuvel wil wel met enkele vrienden gaan kampeeren, maar ze hebben geen goeden leider en daarom zou het niet doorgaan. Er komt echter uitkomst, doordat hun nieuwe onderwijzer, meneer Verheul, met hen mee wil gaan. Henk Brouwer, een neefje van Gerrit Kuiper, gaat ook mee. Mevrouw Vermeulen en hun zoontje Karel zijn ook van de partij. Deze laatsten slapen echter niet in de tenten. Rooken wordt verboden. Dat is alle jongens niet naar den zin. Henk rookt toch stilletjes en daardoor ontstaat een heidebrand, die met groote moeite gebluscht wordt. Henk, die zich de schuldige weet, vlucht, maar komt na de beleving van een avontuur met het zusje van Wim v. d. Heuvel, weer terug. Zoo eindigt alles nog goed. In Amsterdam teruggekeerd, ontvangt Henk een schilderijtje, door een van de kampvrienden zelf gemaakt. Aan de achterzijde staat te lezen "In herinnering schuilt geluk" en de namen van de vrienden. Algemeene op- of aanmerkingen: Een aardig jongensboek. Godsdienstig echter zeer oppervlakkig. Het zijn allen "vrome" jongens op één na en die wordt het ook. De leider, onderwijzer, spreekt weinig over geestelijke dingen met zijn jongens. Een uitdrukking als "duvelsche rakker" zagen we liever niet. Het woord Heer wordt in plaats van Heere gebruikt.
Conclusie: matig aanbevolen voor Z.S.
Boekbeoordeling van de Ned. Hervormde Zondagsscholenbond op Geref. Grondslag, 1938

Open Boekbeoordeling.
Z.W. Landsheer

Het kamp bij den boswachter, druk 2, 135 blz.
G.K.C.O. (Cartonnen band). 1 z.p. 12 t.d.t. Eenige jongens uit een dorp op de Veluwe willen in de zomervacantie graag gaan kampeeren. De meeste ouders verzetten zich, tenzij er een goede leider meegaat. De kwestie wordt spoedig opgelost, want de nieuwe onderwijzer verklaart zich bereid de leiding op zich te nemen. Ook mevrouw gaat mee. Ze brengen heerlijke dagen in het kamp door. Alleen een neefje van een der jongens, uit Amsterdam afkomstig, voelt zich te midden dezer jongens niet goed thuis. Ze zijn hem te mak, te gehoorzaam. Ofschoon ze niet rooken mogen, doet hij het toch, stiekem natuurlijk, en twee anderen ook. Door een weggegooid eindje sigaret ontstaat een heidebrand, die echter spoedig gebluscht wordt. Henk, de Amsterdammer, is de schuldige. Hij durft niet langer te blijven, fietst in de duisternis weg, vindt een verdwaald klein meisje, een zusje van een der kampeerende jongens, en brengt dat thuis. Overgelukkig zijn de ouders. Ze weten Henk tot een bekentenis te dringen en op hun aanraden gaat hij terug, bekent schuld en erlangt vergiffenis. Het is een goede les voor hem geweest, zoodat hij van gedrag verandert, tot groote blijdschap van zijn moeder. De jongens zullen het verloop der gebeurtenissen met belangstelling volgen; het verhaal is frisch geschreven. Misschien is het hier en daar een tikje te avontuurlijk. Ofschoon het een goede leering bevat voor degenen, die „stiekem" kwaad willen doen, komt het tekort, wat aangaat het geestelijk element. Wij hadden gaarne gezien, dat Henk's berouw wat dieper was gegaan dan spijt. „Beter willen worden" is niet genoeg, hoe goed het ook zij. De verzoening door Christus' werk had beter tot haar recht behooren te komen. 't Is het zwakke punt bij veel Zondagsschoolboekjes. Onder voorbehoud van onze voornaamste opmerking bevelen we dit kampboek aan.

Boekbeoordeling van Kinderlectuur voor de Zondagsschool door de Commissiën van "Jachin", 1938