Voor een Pdf-printvriendelijke versie van deze recensie Klik hier
Sluit venster

Boek en druk


Recensietekst


Bron





Wat een avonturen!, druk 1, 78 blz.
10 zwart-wit tekeningen; gebonden; jongens- en meisjesboek, leeftijd 7-10 jaar; prijs f 9,75.
Inhoud: Dit boek is een bundel van zeven verhalen: "Vaders pantofels": Vader krijgt van Mark pantoffels voor zijn verjaardag. Ria en Gerdientje nemen ze later mee naar school voor de poppenhoek, waar moeder ze later ontdekt; "De zieke pop": Els is jarig en krijgt een mooie pop. Ze spelen later dat de pop ziek is. Gert maakt de pop "echt" ziek door er met viltstift rode stippen op te tekenen, tot schrik van Els; "Suikerzakjes": Dick en Erik sparen suikerzakjes. Ze zien een zakje met kruiden voor een suikerzakje aan. De inhoud is niet erg smakelijk, en het zakje staat toch wat vreemd in het plakboek; "Jantje Vraaggraag": Jantje stelt alle mogelijke vragen, ook domme. Daar komt hijzelf ook achter, dankzij een schrift dat hij gekocht heeft voor moeder die in het ziekenhuis ligt om zijn vragen "schriftelijk" te beantwoorden; "Twee keer iets gebroken'": Martin en Caroline hebben allebei wat gebroken. Martin is boos, omdat hij wel straf krijgt en Caroline niet. Maar later begrijpt hij wel waarom; "De ogen van Willem": Rob moet een bril, maar dat vindt hij niet leuk. Daarom vraagt hij aan zijn vriend Willem bij de schooldokter expres fouten te maken bij het lezen, want dan krijgen ze samen een bril. De oogarts kan niets vinden, maar zegt dat Willem naar het ziekenhuis moet en een zwarte bril met bolle glazen krijgt. Maar dat vindt Willem toch niet leuk meer; "De kaarten van René": René en Bennie gaan kaarten versturen naar zieke mensen. Er moeten nog postzegels gekocht worden, maar ze plakken er boterzegels en koffiebonnen op, want die zijn ook geld waard...
Beoordeling: Wat de verhalen gemeen hebben, is dat ze allemaal gaan over een grappig voorval, een ondeugende streek of een eigenaardige eigenschap. Het ligt dan ook voor de hand dat het godsdienstig element wat op de achtergrond blijft, al ontbreekt het zeker niet. De schrijfster had dit wellicht toch nog wat kunnen accentueren door bijv. een of twee verhalen met wat meer diepgang op te nemen. Niet alle verhalen zijn even overtuigend. De oplossing van het probleem van "Jantje Vraaggraag" vond ik een beetje vreemd. Achterop het boek staat: "Om voor te lezen: vanaf 4 jaar" en "Om zelf te lezen: vanaf 6 jaar". Dat lijkt we wat aan de jonge kant.
Eindoordeel: aanbevolen. d.P.
Boekbeoordeling van de Ned. Hervormde Zondagsscholenbond op Geref. Grondslag, 1990

Open Boekbeoordeling.