|
|
|
Jan Veltman Trouwe vrienden, druk 1, 157 blz. | George en Rinus, die naast elkander woonden, doch in stand heel wat verschilden, worden vrienden met elkaar. George, de zoon des rijken, uit een gezin, waar men de vreeze des Heeren niet kent, wordt onderwezen in den Bijbel door Rinus, den zoon van godvreezende burgermenschen. Dat kinderlijk onderwijs heeft zoo'n invloed op George, den verschoppeling, dat hij den Heere leert kennen en liefhebben. Hij ontvangt vergunning, om met Rinus samen te leeren, waardoor hij veel meer vorderingen maakt. Later worden ze gescheiden, wijl George naar een gymnasium in een andere plaats vertrekt, waar hij zonder Rinus, die inmiddels op een Christelijk gymnasium gekomen is, niet werken kan. Op ongedachte wijze wordt hun gebed verhoord en komen ze weder bij elkaar. De opzet van 't verhaal is zeer verward: allerlei losse episoden maken 't moelijk den draad te volgen. De taal is weinig correct. De stijl is vlot, soms wat ongegeneerd. Dialectische uitdrukkingen, fouten tegen 't Nederlandsche taaleigen en den Nederlandschen zinsbouw, spellingfouten komen nog al veel voor. B.v. Fenijnige, blz. 25, Tusschen hen twee had het er altijd dik op gezeten, blz. 39; hij zou dat nu ook alles komen te weten, blz. 45 ; dan had er nooit iemand gestorven, blz. 45; En uit school holden allen naar huis, om gauw een snee brood te eten en dan vader en moeder gaan zeggen, dat ze nog even naar hier of daar moesten -- blz. 51; als hij de speelplaats naderde (i.p.v. toen) blz. 62 ; wafelen blz. 94; " maaar" op blz. 121 , George herleefde weer, blz. 157. 't Aantal is nog te vermeerderen. Hier en daar is het verhaal beslist onduidelijk door te scherpe overgangen. De exegese: de vreeze des Heeren is het beginsel, d.w.z. de pit der wijsheid, achten wij niet juist. Stootend is de uitdrukking "de Heer Jezus" (blz. 73). We vreezen, dat het boek op jeugdige lezers weinig indruk zal maken. Het verhaal is te weinig één, de personen zijn nevelachtig, de gebeurtenissen te vaag voorgesteld, daardoor soms onwaarschijnlijk. Kinderen zullen er weinig houvast aan hebben. Het jongensleven wordt zoo geschilderd, dat men de illusie der werkelijkheid krijgt. Sommige bladzijden zijn van ontroerende kracht. De gedachte, dat goede vrienden op elkaar een zegenrijke invloed hebben en als zoodanig een gunst Gods zijn, is zeer sympathiek. De uitgever heeft dit boekje wel verzorgd. Heldere druk. Mooie plaatjes. Ofschoon dit verhaal eigenlijk boven het peil der gewone kinderlectuur uitgaat, is het voor de oudste leerlingen wel geschikt. | ![]() Boekbeoordeling van Kinderlectuur voor de Zondagsschool door de Commissiën van "Jachin", 1916 Open Jachin-boekbeoordelingen. |