|
|
|
M. van der Hilst De korporaal van Peeldorp , druk 1, 111 blz. | jongensboek; geschikt voor een leeftijd van ± 12 jaar; algemeene strekking. Korte inhoud: We maken kennis met het grensleven: de smokkelarij en de bestrijding ervan, Dirksen, de gepensionneerde korporaal van Peeldorp, die in zijn jonge jaren, ondanks de opvoeding zijner ouders, het verkeerde pad was opgegaan, is hier gaan wonen, om hier zijn leven te eindigen met zijn Indisch vrouwtje Mina. Ook maken we kennis met Peerke, den scharensliep. De kommies Westra met zijn collega's hebben hier een moeilijk en gevaarvol leven. Het zoontje van Wiebe Westra wordt een werktuig in de handen van den smokkelaar Peerke. Het wordt spannend, als ook de Korporaal er in wordt betrokken. Dank zij de bemoeiingen van den pastoor van Meulevier, het Belgische grensplaatsje, komt de onschuld van den Korporaal en Wiebe aan 't licht. Meer nog! De Korporaal leert zijn zonden belijden. Algemeene op- of aanmerkingen: Al geeft het boekje niet, wat wij wenschen, toch is het een leerzaam boekje. De strekking is toch ook: alles buiten den mensch, alleen om Christus' zoen- en kruisverdiensten de zaligheid. Stijl m.i. goed. Voor onze jongens een aantrekkelijk verhaal. Nieuwe spelling. Conclusie: warm aanbevolen voor Z.S. | Boekbeoordeling van de Ned. Hervormde Zondagsscholenbond op Geref. Grondslag, 1938 Open Boekbeoordeling. |
M. van der Hilst De korporaal van Peeldorp , druk 1, 111 blz. | G.K.C.O. 6 t.d.t. Van der Hilst geeft hier een echt Christelijk jongensboek, waarin het Christelijk element waarlijk niet even terloops om den hoek kijken komt. Het verplaatst ons naar de Ned.-Belgische grens en brengt ons in contact met kommiezen en smokkelaars. De hoofd-kommies, Westra, een echt-Christelijk en plichtsgetrouw man, schiet op 'n speurtocht Peerke, een voornaam smokkelaar, in den arm. Deze, woedend, besluit zich op Westra te wreken. Hij weet, onder vromen schijn, diens zoontje Wiebe te bewegen een pak naar 'n smokkelaar te brengen, waarin smokkelwaar zit. Het lekt uit. Een oud-Indisch militair, de Korporaal bijgenaamd, wordt er in betrokken en evenals Wiebe verdacht. Door middel van den pastoor komt Peerke op z'n ziekbed tot de belijdenis, dat de Korporaal en Wiebe onschuldig zijn. De Korporaal, die nog van vroeger wat op z'n kerfstok had, leert dit inzien en betreuren en sterft in vrede. En Wiebe leert verstaan, dat men ook van een goede preek 'n verkeerde toepassing kan maken. Het valt te betreuren, dat zulk een goed verhaal niet op een wat appetijtelijker manier uitgegeven is. 't Papier is minderwaardig. De inhoud is best. Trouwens, we weten reeds lang, dat deze auteur het ,kan". Het gezin van kommies Westra is een degelijk gezin, Dat blijkt o.a. als hij eens een Zondag in Den Bosch ter kerk kan gaan. Ook wordt er duidelijk op gewezen, dat kinderen niets voor hun ouders moeten achterhouden. Had Wiebe alles aan z'n ouders verteld, dan zou dat hem en den korporaal veel verdriet bespaard hebben. Ten slotte is ook goed geteekend het berouw van den korporaal. Van harte aangeprezen. | ![]() Boekbeoordeling van Kinderlectuur voor de Zondagsschool door de Commissiën van "Jachin", 1938 |